X
|
شبه نظامی Guerilla 
| ||
|
طراح قالب
|
شاید با پرواز این هواپیما دیگر هواپیمای در آسمان نتواند به راحتی به ماموریت خود ادامه دهد هواپیمایی که در ساخت آن دقتها و نظرات زیادی به کار گرفته شده است هواپیمایی است که برای تهدیدات هوایی در قرن بیست و یکم ساخته شده است. مراحل ساخت:این جنگنده هوایی یکی از بهترین هواپیما های جنگنده است که نظیر آن هنوز بوجود نیامده است. F/A-22 رپتور بعنوان نسل جدید شکاری های نیروی هوایی ایالات متحده برای مقابله با تهدیدات هوایی در قرن بیست ویکم ساخته شد. این هواپیما که طرح شرکت لاکهید مارتین است توانست در یک رقابت فشرده هواپیمای YF-23 بلک ویدو از کنسر سیوم نورث روپ گرومن /مک دانل داگلاسرا پشت سر گذاشته و برنده مناقصه جنگنده تاکتیکی پیشرفته پنتاگون شود. این جنگنده یرای شکافتن آسمان دشمن و دست یابی به قابلیت «دید اول/شلیک اول » بر علیه اهداف هوایی چند گانه طراحی و ساخته شده است. حداقل سه جنگنده بعنوان تهدید برای هواپیمای F-15 ایگل ساخت شرکت مک دانل داگلاس (اکنون بویینگ) شناخته شده است که شامل رافال فرانسوی SU-30MK ساخت روسیه و FIGHTER EURO 2000 اروپایی هستند. وجود F/A-22 به عنوان جایگزینF-15 ضروری است و نیاز نیروی هوایی ایالات متحده را برای یک جنگنده برتری هوایی در چهل سال آینده تامین خواهد کرد. F/A-22 رپتور جنگنده ای پنهان کار است که این قابلیت توانایی دشمن را برای شناسایی آن بسیار محدود می کند. انعکاس راداری این هواپیما در بهترین شرایط در حدود انعکاس یک زنبور در حال پرواز است که حتی شناسایی این جنگنده را توسط سیستم های پیچیده راداری دشمن غیر ممکن می سازد. گسیل
علایم دیگر مانند صدا توربولنس و گرما که شناسایی آنرا قابل امکان می سازد نیز بطور قابل ملاحظه ای کاهش یافته است. این جنگنده در نبردهای هوایی با کمک تجهیزات پیشرفته الکترونیکی هواپیمای آواکس به عملیات می پردازد.برای دست یابی به قابلیت پنهانکاری شرکت لاکهید مارتین روش مشخصی به کاربرده است یعنی نصب پانل های ساخته شده از مواد جاذب رادار و سطوح دندانه اره ای بخصوص در ورودی و همچنین نصب پوشش های مخصوص در کابین برای کاهش بازتاب راداری کلاه خلبان که عموما نیز زیاد است مهم تر از همه جاسازی تسلیحات در محفظه های داخلی برای کاهش سطح مقطع راداری تسلیحات است. این هواپیما اولین جنگنده با توانایی پرواز مافوق صوت بدون استفاده از پس سوز بوده که مداومت پروازی آن را در سرعت های مافوق صوت بالا برده تاثیر سلاح های آن را در حملات رعد آسا افزایش داده و زمان مورد نیاز طرف مقابل را برای ضد حمله به میزان قابل توجهی پایین آورده است.با اینکه تاثیر آیرودینامیک در پرواز سوپر کروز غیر قابل انکار است ولی موتور بی نظیر این جنگنده در فراهم آوردن پرواز مافوق صوت بدون استفاده از پس سوز نقش اساسی بازی می کند که رابطه مستقیم در پایین آمدن مصرف سوخت همزمان با بالا رفتن زمان پرواز مافوق صوت دارد هر چند که انتظار می رود این موتور در سرعت های پایین نیز کارایی ومصرف سوخت قابل قبولی داشته باشد. موتورها:دو موتور F-119-PW-100 ساخت پرات اندویتنی با رانش 35000 پاوند این هواپیما را تا حداکثر سرعت 8/1 ماخ رسانیده و پرواز سوپر کروز آنرا در 5/1 ماخ تثبیت می کنند. سیستم تغیر بردار رانش دو بعدی این جنگنده با اینکه به پیچیدگی جنگنده رقیب روسی SU-30MK نیست ولی همین سادگی قابلیت اطمینان این موتورها رابه نسبت زیادی بالا برده است . F/A-22 با توجه به توانایی پرواز سوپر کروز سریعتر به میدان نبرد رسیده با سرعت بیشتری نسبت حریف خود درگیر شده و مدت زمان کمی را در آسمان دشمن باقی خواهد ماند. سرعت بیشتر همچنین بدین معنی است که تعداد کمی از رپتورها توانایی کنترل منطقه وسیعی را داراست ودر پایان بدلیل استفاده نکردن از سیستم پس سوز در موتورها مصرف سوخت بسیار کمتری نیز خواهند داشت. تسلیحات: جهت عملیات شکاری هوا به هوا F/A-22 با خود شش موشک میان برد AIM-120C آمرام ودو موشک کوتاه برد AIM-9 سایدوایندر را درون محفظه های داخلی حمل خواهد کرد. جهت عملیات ضربتی هوا به زمین رپتور توانایی حمل دو بمب 1000 پاوندی JDAMبا دو موشک آمرامو دو موشک سایدوایندر را داراست. حمل تسلیحات در محفظه های درونی قابلیت پنهان کاری فوق العادهای به رپتور بخشیده است همچنین میزان درگ بدلیل نبود تسلیحات زیر بال کاهش یافته و کارایی آیرودینامیکی هواپیما بالا رفته و در نتیجه برد هواپیما بالا رفته ودر نتیجه برد هواپیما و مداومت پروازی آن نیز افزایش یافته است . هر چند که در صورت نیاز می توان زیر بال ها در چهار نقطهمخازن سوخت اضافی یا پرتاب کنند های موشک با عمل گرهای الکتریکی را نیز نصب کرد. آسیب پذیر ترین و ضربه پذیر ترین حالت های F/A-22 زمانی است که درب محفظه های تسلیحات برای شلیک موشک باز شده و در نتیجه بازتاب راداری زیادی ایجاد می کند. موضوعات مرتبط: جنگندهF/A 22 PAPTOR شکارچی هواپیما [ یکشنبه چهاردهم شهریور 1389 ] [ 4:0 بعد از ظهر ] [ علی ]
تاو (BGM71)
موشکی است ضد تانک که برای انجام عملیات های ضد زره طراحی شده است.تاو را
باید به جرات یکی از بهترین موشک های ضد تانک جهان نامید که تا به امروز
بیش از 66000 فروند از ان به 44 کشور دنیا از جمله ایران صادر شده
است.تاریخچه تاو به اواخر دهه 60 میلادی برمیگردد.زمانی که بیش از نیم
میلیون تانک شوروی در کنار مرز های اروپای غربی صف کشیده بودند تا در صورت
تبدیل جنگ سرد به جنگ گرم به داخل خاک کشور های عضو ناتو سرازیر شوند.در
ان زمان کمپانی ریتیان امریکا دست به طراحی تاو زد.تاو در سال 1973 تحویل
ارتش امریکا شد و همچنان نیز در حال تولید میباشد.
تاو به روش هدایت سیمی هدایت میشود.خود موشک تاو درون محفظه مخصوصی قرار دارد.در هنگام شلیک این موشک بالچه های خود را که شامل چهار عدد در عقب موشک و چهار عدد در جلوی موشک است را باز میکند.دو رشته سیم که از یک طرف به لانچر و از طرف دیگر به موشک متصل است وظیفه ی هدایت موشک را دارند.کاربر موشک که از درون سایت هدف گیری هدف را نشانه رفته است به وسیله همین دو رشته سیم که طولشان به اندازه برد موشک است فرامین اصلاح مسیر را به موشک منتقل میکند.از این لحاظ گهگاه به این سبک هدایت روش هدایت همزمان نیز گفته میشود.
تاو دارای انواع مختلفی است که شامل TOWA/C/D/E میباشد.TOW A یا بیسیک تاو اولین مدل این موشک دارای برد 3000 متر میباشد.در دیگر مدل های تاو از یک سرجنگی 2 مرحله ای که به صورت پشت سرهم منفجر میشود استفاده شده تا بتواند هر زرهی را نابود کند.البته موشک تاو بی عیب نیست.عدم هدایت خودکار و عدم توانایی کافی در شب و اب و هوای بد و نیاز به هدایت مستقیم کاربر از جمله عیب های تاو هستند.شاید همین مشکلات تاو نیروی زمینی امریکا را بر ان داشت تا موشک ضد تانک هلفایر AGM114 را برای هلیکوپتر های اپاچی توسعه دهد.با وجود این تاو به دلیل تعمیر و نگهداری اسان و قیمت کم همچنان موشک محبوبی است و در کشورهای زیادی چون امریکا و ایران و پاکستان و اسراییل و ترکیه و ژاپن و حدود 40 کشور دیگر همچنان خدمت میکند.
تاو را میتوان از انواع تجهیزات
زمینی چون تانک و نفربر و جیپ و حتی از روی زمین شلیک کرد.علاوه بر اینها
تاو از هلیکوپتر های زیادی چون کبرا و فنک و MD500
و چند هلیکوپتر دیگر قابل استفاده است.معمولا هر هلیکوپتر میتواند 4 تا 8
موشک تاو را حمل کند.از تاو در درگیری های نظامی بسیاری استفاده شده که
مهمترین انها جنگ ایران و عراق و جنگ خلیج فارس 1991
و 2003 میلادی و حمله نظامی امریکا به افغانستان و
درگیری های بالکان 1999 است. پیشرفته ترین نمونه
تاو، TOW FF می باشد که به جای هدایت سیمی از هدایت تصویر
برداری فروسرخ استفاده می کند. این مدل بر خلاف مدلهای دیگر تاو که دارای
هدایت نیمه خودکار هستند دارای هدایت تمام خودکار است و نیازی به هدایت
کاربر ندارد. البته TOW FF تنها از بالگرد پرتاب می شود و باید در بالگرد
مورد نظر نیز تغییراتی حاصل شود. از دیگر موشکهای ضد تانک آمریکایی باید
به موشک M-47 دراگن اشاره کرد که اصلیترین موشک ضد تانک هدایت شونده شانه
پرتاب ارتش آمریکا در دهه 70 تا 90 تا زمان ورود به خدمت موشک جاولین نام
برد که دارای هدایت سیمی است و دارای برد 1000 متر می باشد. این موشک
دارای برد کمی نسبت به تاو است که دلیل آن کوچکی و در نهایت سوخت کمتر آن
است. البته در عوض این موشک را می توان به راحتی توسط یک نفر حمل کرد که
این مورد در مورد تاو صدق نمی کند. وزن کل سیستم دراگن شامل لانچر و موشک
کمتر از 18 کیلوگرم است این در حالی است که وزن سیستم پرتاب تاو در مدل F
، 92 کیلوگرم است.در حال حاضر تنها مدل ارتقا یافته دراگن که با نام دراگن
2 شناخته می شود به صورت محدود تولید می شود. این مدل دارای برد بیشتر
1500 متر و توانایی نفوذ در 500 میلیمتر زره را دارد. اگر چه نیروی زمینی
ارتش امریکا در حال جایگزینی دراگن با جاولین است ولی سپاه تفنگ داران
دریایی همچنان از این سلاح استفاده می کند.موشک جاولین پیشتاز موشکهای ضد
تانک هدایت شونده قابل حمل توسط نفر است. این موشک که توسط کمپانی لاکهید
مارتین توسعه پیدا کرد از سال 1994 وارد مرحله تولید و از سال 1996
عملیاتی شده است. این موشک بر اساس نیاز نیروی زمینی و سپاه تفنگ داران
دریایی آمریکا برای تولید موشک ضد تانک جدید و جایگزین با موشک M47 دراگن
توسعه پیدا کرد.این موشک دارای هدایت تصویر به رادار فرو سرخ نصب شده بر
دماغه موشک است و دارای توانایی شلیک کن فراموش کن می باشد که در میان
موشکهای ضد تانک شانه پرتاب کم نظیر می باشد. این موشک بر روی لانچر پرتاب
دارای یک صفحه مانیتور برای هدف گیری موشک به وسیله دوربین فروسرخ نصب شده
بر روی دماغه موشک است و یک دسته هدایت برای هدایت همزمان موشک به طرف هدف
در صورت نیاز توسط کاربر. کاربر می تواند بعد از شلیک موشک به هدف گیری و
آتش به طرف هدف دیگر اقدام نماید و یا حمل را ترک کند. همچنین این موشک را
می توان پشت موانع زمینی شلیک و بعد آن را به طرف هدف هدایت کند. این
قابلیتهای را تاو و دراگن ندارند. این موشک دارای برد 2000 متر و وزن سر
جنگنده 4/8 کیلوگرم است. گفته شده این موشک می تواند در 600 میلیمتر زره
نفوذ کرده و 28 کیلوگرم وزن کامل سیستم می باشد. تا کنون 20000 فروند از
این موشک تولید شده و به 10 کشور جهان صادر شده است. در اروپا نیز سیستم
های مشابه تولید و به خدمت گرفته شده است. از جمله آنها می توان به موشک
های هات ، میلان ، بیل ، اریکس ، MBTLAWاشاره کرد.
موشک ضد تانک بیل که در سال 1988 مدل بهسازی شده ان با نام بیل 2 توسعه پیدا کرد همچنان در حال تولید است به بیش از 10 کشور جهان فروخته شده است. بیل دارای برد 150 تا 2200 متر می باشد و می تواند زرهی به قطر 900 میلیمتر را دز هم بکوبد که نسبت به رقیبان دیگرش کارایی بهتری دارد.امروزه مدل بیل 2 که تنها مدل تولیدی موشک بیل است از یک سر جنگنده دو مرحله و از توانایی پرواز در بالاتر از خط دید به میزان 5/1 متر برخوردار است که امتیاز بزرگی برای موشکهای ضد تانک است زیرا این موشک ها از بالا بر روی برجک تانک که آسیب پذیرترین قسمت یک تانک است برخوردار می کنند. وزن این سیستم کمی نسبت به جاولین سنگین تر است و وزن کامل با موشک برابر با 57 کیلوگرم است. وزن لانچر با سه پایه 5/31 کیلوگرم می باشد. زمان پرواز این موشک 13 ثانیه است و به دلیل بهره گیری از سیستم فروسرخ از توانایی استفاده در شب برخوردار است. از جمله قابلیت بیل 2 نسبت به مدلهای اولیه توانای انفجار موشک بر فراز هدف است که بیشترین میزان خسارت را به آن می رساند. در صورت تنظیم موشک قبل از برخورد به برجک بر روی آن منفجر شده و موج ویرانگر باعث تخریب زره می شود. www.weaponpm.comموضوعات مرتبط: موشک ضد تانک تاو [ شنبه سیزدهم شهریور 1389 ] [ 10:27 بعد از ظهر ] [ علی ]
نشان روسی : RS-12M1/-12M2 Topol-M موشك روسي SS-27 ، يا توپول-ام موشكي قاره پيما ، زمين پايه ، با پيشرانه اي سوخت جامد می باشد . اين موشك اوج تكنولوژي موشكهاي بالستيك را نمايان ساخت ، تركيبي از سوختي مدرن و طراحي كلاهك جدید بعلاوه قابليت پرتاب از سيلوهاي زمیني و جايگاههاي متحرك نويد ساخت موشك بسيار قدرتمندي را ميداد . هدف روسيه از ساخت اين موشك شكست دادن تمام موشكهاي ضد بالستيك جهان است . يوري سولومونوي ، سرپرست موسسه مسكو و سرپرست گروه طراحی خانواده موشک های توپول اظهار داشت که SS-27 شالوده اصلي موشك هاي استراتژيك هسته اي روسيه تا سال 2015 است . این موشک توانایی مانور دادن بر روی هدف خود در مرحله terminal phase را داراست . همچنین در برابر پرتو های الکترو مغناطیسی که به منظور اختلال در موشک به کار می رود مقاوم است . این موشک با کلاهک هسته ای خود می تواند محدوده ی 10 کیلومتری را منفجر سازد . SS-27 به گونه ای طراحی شده است که بتواند در برابر حملات هسته ای در شعاع 500 متری خودش مقاومت نماید . SS-27 برای باقی ماندن در برابر هر گونه حمله لیزری با تکنولوژی موجود طراحی شده است و استفاده از لیزر از طریق پایگاه های فضایی در برابر این موشک بی فایده است . SS-27 توانایی ضربه زدن به هرگونه هدفی در داخل خاک ایالت متحده را دارد . استقرار این موشک ها در سیلوهای بسیار مقاوم و جایگاه های متحرک مخفی تقریبا پرتاب موفقیت آمیز این موشک را فراهم می نماید . همچنین استفاده از سوخت جامد برای این موشک این امکان را فراهم می سازد تا در حالت آماده باش قرار داشته باشد و در وقت لازم در مدت کمتر از دقیقه به سمت هدف پرتاب گردد . مسلما یک کلاهک 550 كيلوتني به تنهايي قادر به نابود سازی يك شهر است و همزمان توان زندگي درآن را به طور كلي از بين ميبرد.موشك SS-27 توانایی حمله متقابل هسته ای را برای روسیه فراهم می سازد SS-27 ،سلاحي مهم براي وارد كردن ضربه اول ميباشد . موفقيت در نابود كردن توان هسته اي نيروي دشمن در ضربه اول بسیار مهم می باشد ،كه SS-27 از عهده اين كار به دقت برميايد. دقت اين موشك 350 m CEPگزارش شده است . این دقت بالا به همراه یک کلاهکKT 550 می تواند هر سیلو موشکی را به راحتی نابود سازد اما استفاده از کلاهک های MIRV این اجازه را می دهد تاگروهی از موشک ها به یک باره نابود سازد . این موشک به آسانی قابلیت سازگاری با کلاهک های MIRV را دارد که توانایی عبور از سپر دفاع موشکی ( ABM ) را دارد . سولومونوي در گزراش خود اعلام کرد که مدل متحرک SS-27 توانایی حمل 4 تا 6 کلاهک در سر جنگی بلند خود دارد . SS-27 دارای برد ی برابر 10500 کیلومتر ( 6524 مایل ) می باشد . بر اساس گزارشاتی این موشک با کلاهک های هسته ای 550 KT مجهز شده است . بر اساس گزارشات تعیید نشده ی دیگری این موشک ها به کلاهک های 1 MT بعلاوه کلاهک های MIRV به تعداد 6 عدد مجهز شده است . استفاده از سيستم تقويت كننده حمل(PBV) در كلاهك ها و سيستم ديجيتالي ناوبري خودكار ، همراه با GLOSNASS دقتي برابر با 350 m CEP را براي اين موشك فراهم ساخته است. وزن اين موشك در هنگام پرتاب برابر با 47200 كيلوگرم است این موشک دارای طولي برابر 21.9 متر و قطري 1.9 متري و موتوري با سوخت جامد و 3 مرحله اي می باشد . طراحی SS-27 از سال در اواخر سال 1980 آغاز شد . اگرچه طراحی مجدد آن در سال 1992 آغاز شد که نتیجه آن طراحی و ساخت موشک بود . اولین تست پرتاب این موشک در دسامبر 1994 و اولین تست مدل بعدی آن که قابلیت پرتاب از جایگاه های متحرک را داشت 6 سال بعد انجام گرفت . در ابتدا 2 عدد از این موشک ها در سال 1997 وارد خدمت شد و در سیلو های اصلاح شده SS-19 جای گرفتند . اولین گردان از موشک های سیلو پایه SS-27 در سال 1998 ، گردان دوم در یال 1999 ، گردان سوم در سال 2000 و گردان چهارم در سال 2003 عملیاتی شدند . اولین سری ازمدل TEL vehicle در سال 2001 وارد خدمت شد . در ابتدا سفارش ساخت 350 عدد از این موشک داده شد اما با تغییراتی در سفارش در سال 2005 تنها 50 عدد موشک تحویل داده شد . در سال 2006 تعداد 44 موشک ئر حالت عملیاتی قرار داشت . اعتقاد بر این است که تا سال 2010 تعداد 65 موشک سیلو پایه و تعداد 35 موشک متحرک در حالت عملیاتی قرار داشته باشند . مشخصات : كشور : فدراسیون روسیه نام ثبت شده : Topol-M, RS-12M1/M2 گروه بندی : ICBM مدت ورود به خدمت : 1997 جايگاه : متحرک ، سیلو طول : 21.90 متر قطر : 1.90 متر وزن پرتاب : 47200 كيلوگرم حداکثر قابلیت حمل : 1 عدد سر جنگي : هسته ای KT550 برد : 10500 كيلومتر دقت : m CEP 350 پيشرانه : 3 مرحله اي سوخت جامد وضعیت : عملیاتی مترجم : mostafa2426 منبع: میلیتاری (www.military.ir) http://www.military.ir/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&t=7342&start=0 استفاده از این مطالب تنها با ذکر نامmilitary.ir مجاز می باشد موضوعات مرتبط: موشک ' RS-12M1-M2 ( Topol-M ) ' SS-27 پیشرفته ترین [ شنبه سیزدهم شهریور 1389 ] [ 7:40 بعد از ظهر ] [ علی ]
آشنايي با سامانه ي پدافند هوايي
SA-17
 «گريزلي-GRIZZLY» نام ناتوي اين موشك و SA-17 نام آمريكايي آن است. توسعه ي اين موشك توسط دفاتر طراحي «نيپ-NIIP» ، «ژوكوفسكي-Zhukovsky» و «ويمپل-Vympel» در مسكو انجام و اعتقاد بر اين است كه كارخانجات «اوليانوسكي-Ulyanovsky» در طراحي و توسعه ي موشك فعال بوده است. شباهت هايي ميان موشك هاي دفاع هوايي SA-11، SA-17 روسيه و استاندارد(RIM66) آمريكايي به چشم مي خورد. نام روسي مجموعه سيستم SA-17 «اورال-URAL» و علامت مشخصه موشك بهيسازي شده (BUK-M2-9M38M2) مي باشد. هدف از طراحي اين موشك زمين به هواي كوتاه برد با سوخت جامد رهگيري هواپيما ، هلي كوپتر ، موشك هاي بالستيكي (ATBM) ، موشك هاي كروز ، موشك هاي هوا به زمين (نظير هاندداگ آمريكا) و نيز هواپيماهاي بدون سرنشين يا PRV بوده است. طبق برنامه اين سيستم جايگزين SA-11 مي شود. SA-11 در سال 1993 براي فروش عرضه شد و قرار بود توليد انبوه آن در سال 1995 شروع شود. پيشران سوخت جامد موشك سرعت 1.2 ماخ را براي موشك فراهم و برد آن را به 50 ك.م. مي رساند. حداقل برد موشك 3 ك.م. و محدوده ي عملياتي موشك از نظر ارتفاع بين 10 متر الي 24 ك.م. است. طول موشك 5.5 متر ، قطر آن 0.4 متر ، وزن آن 720 ك.گ. ، عمر انبارداري آن 10 سال و زمان لازم براي آماده سازي آن 5 دقيقه است. اين موشك از لانچر چهار فروندي قابليت اين را دارد كه با فاصله 4 ثانيه از يكديگر به صورت رگبار پرتاب شود. رادار مراقبت سيستم بر روي شاسي خودروي شني دار مستقر و رادار درگير آن كه در ناتو Chair Back B (چيربك B) گفته مي شود قادر به درگيري با 4 هدف به صورت همزمان است. 
 در سال 1995 مدل جديدي از اين سيستم ارائه شد كه در آن كل مجموعه بر روي خودروهاي چرخ دار قرار داشتند. برابر آنچه از اين سيستم در نمايشگاه هوايي مسكو در سال 1993 به نمايش گذاشته شد سكوي پرتاب موشك چهار فروندي بوده و بر روي خودروي شني مفصل دار قرار داشت. اعتقاد بر اين است رادار 9S18 با نام ناتوي «اسنو دريفت-Snow Drift» كه با ارايه فازي كار مي كند و به صورت سه بعدي عمل مخي نمايد رادار مراقبت سيستمخ را تشكيل خمي دهد. برد اين رادار 160 ك.م. است. موشك داراي سرجنگي تركشي به وزن 70 ك.گ. است. گزارشهاي تأييد نشده حاكي است مدل جديدي از SA-17 ارائه شده كه داراي باله ذوزنقه اي براي افزايش قدرت مانور موشك در مقابل هدف هايي است كه در ارتفاع پست پرواز مي كنند. سيستم جديد با نام «ميسك-Mysk» شناخته مي شود. گزارشها حاكي است كه مدل درياپايه SA-17 با نام « SAN-12» توسعه يافته و برنامه ريزي شده است كه در رزمناوهاي كلاس «سورمني-Soremenny» عملياتي گردند. رادار درگير SA-17 يا رادار «چيربك» داراي پويش TS از نظر سمت و 5- الي 85 درجه از نظر ارتفاع مي باشد. اين رادار كه چهار هدف را رديابي مي كند با بخش IFF و موشك در ارتباط است.هدايت موشك در ابتداي مسير دستوري ، در بخش مياني اينرسي و در بخش پاياني راداري نيمه فعال است. مشخصات موشك : طول : 5.5 متر قطر : 40 سانتي متر جرم كامل : 720 ك.گ. سرجنگي : به جرم 50 يا 70 ك.گ. حاوي مواد منفجره ي شديد (HE) هدايت : اينرسي+دستوري+راداري نيمه فعال پيشران : از نوع سوخت جامد برد : 50 ك.م. مشخصات رادارهاي SA-17 : نوع بهسازي شده رادار «SNOW DRIFT»؛ فركانس مشخص نيست؛ توان مشخص نيست ؛ برد 160 ك.م. رادار ردياب : نوع ، رادار «CHAIR BACK A/B» ؛ فركانس مشخص نيست؛ توان مشخص نيست ؛ برد 120 ك.م. منبع : راكت و موشك هاي استراتژيك جهان- نويسنده : سرهنگ يعقوب اصلاني- جلد ششم –صفخات 246 تا 250 تصاوير گرافيكي رو از همين منبع اسكن كردم. تصاويري از اين سامانه : 
منبع:military.ir تمامی حقوق این مطلب متعلق به سایت میلیتاری بوده است موضوعات مرتبط: SA-17باک M1 [ شنبه سیزدهم شهریور 1389 ] [ 0:57 قبل از ظهر ] [ علی ]
كمپاني لاكهيد مارتين در حال توليد نسل جديدي از موشك هاي دفاع هوايي ار
نسل پاتريوت است كه داراي قابليت هاي بيشتري نسبت به همتايان خود هستند.
اين موشك در اصطلاح PAC 3 نام دارد كه مخفف واژه Patriot Advanced Capability-3 ميباشد و معناي آن پاتريوت با قابليتهاي پيشرفته تر است. اين موشك تحت قراردادي كه با دفتر برنامه ريزي نيروي دفاع هوايي و موشكي ارتش آمريكا و چندين مشتري خارجي منعقد شد در حال توليد ميباشد و با سيستم پاتريوت يكپارچه است. 
اين موشك (بزن-بكش) ‘hit-to-kill’ پيشرفته ترين و توانا ترين و در عين حال قوي ترين موشك دفاع هوايي جهان از نظر متخصصين غربي ميباشدو ضد تمام تهديدات از قبيل موشك هاي بالستيك و كروز و همچنين هواگردها كاربرد دارد و به نوبه خود جهش بزرگي در زمينه ساخت موشكهاي دفاع هوايي به شمار ميايد. اين موشك يك رهگير سريع ميباشد كه اهداف خود را به صورت برخورد مستقيم يا body-to-body نابود ميسازد. 
هنگامي كه اين موشك در لانچر هاي پاتريوت قرار ميگيرد به طور قابل ملاحظه اي قدرت آتش اين سيستم را افزايش ميدهد به طوري كه 16 تير از اين موشك جاي 4 تير از نوع قديمي تر PAC_2 را خواهد گرفت. با ضريب موفقيتي در حد 100 درصد در عمليات آزادسازي عراق اين موشك كارنامه موفقي از خود به جاي گذاشت و هم اكنون در اختيار ارتش آمريكا و هم پيمانانش ميباشد. 
مركز تحقيقات موشكي و كنترل آتش شركت لاكهيد واقع در تگزاس به عنوان پيمانكار اصلي برنامه ارتقاء موشكهاي PAC_3 انتخاب شده بود. اين طرح شامل موشكهاي رهگير سريع از نوع بزن-بكش و سكو هاي شليك در پك هاي 4 تايي و كامپيوتر كنترل آتش پيشرفته و ارتقاء سيستم هاي الكترونيكي پيشرفته براي لانچر ميباشد كه اين عناصر از سيستم پاتريوت يك سيستم دفاع هوايي در ارتفاع متوسط با برد بلند و در عين حال موفق پديد مي آورد كه چتر محافظتي خود را براي نيروهاي زميني و مراكز حياتي مي گسترد. 
اين موشك از يك موتور راكتي سوخت جامد و كنترل هاي آئروديناميكو موتور هاي كنترل جهت به همراه سيستم هدايت داخلي بهره ميبرد. PAC_ 3 به وسيله كامپيوتر كنترل آتش زمين پايه كه در ايستگاه كنترل و رهگيري نصب شده است به سمت نقطه برخورد پرواز ميكند و اطلاعات مسير هدف را از طريق فركانس هاي راديويي دريافت مينمايد و لحظاتي قبل از رسيدن به نقطه برخورد از پيش تعيين شده جستجو گر باند كا ان روشن شده و اطلاعات هدف را به دست مياورد و راهي مناسب ترين نقطه براي برخورد ميشود. 
موتور هاي كوچك كنترل جهت كه در طرفين نوك موشك قرار دارند داراي بوستر راكتي سوخت جامد هستند كه در مرحله آخر با يك انفجار مسير موشك را در جهت دلخواه براي برخورد قرار ميدهند . 
اين موشك به عنوان رهگير اصلي دفاع هوايي چند مليتي توسط ناتو انتخاب شد. منبع :www.military.ir مترجم:Blazeاستفاده از اين مطلب تنها با درج لينك و ذكر نام مترجم مجاز است. [ سه شنبه نهم شهریور 1389 ] [ 6:24 بعد از ظهر ] [ علی ]
لاش هاي ايران
براي ساخت موشك هاي بالستيك با برد زياد و توپخانه هايي با برد بالا را
ميتوان به سه دوره زماني تقسيم كرد.دوره اول بين سال هاي(1977- 1979).دوره دوم در
خلال جنگ با دشمن بعثي حوالي سالهاي(1980- 1988) و دوره سوم بعد از جنگ در
سال(1988)به بعد.
از مرحله دوم به بعد ساخت موشك وارد فاز جديدي شد و ساخت و طراحي موشك ها به تعداد بالا و همزمان با شرايط خاص انجام شد.(ميتوان عنوان كرد كه با توجه به اينكه ايران در خلل جنگ 8 ساله تاثير موشك هاي بالستيك و فناوري موشكي را درجنگ و استراتژي دفاعي به خوبي درك كرد و بعد از جنگ به سمت استراتژي دفاع موشكي نامحدود روي ورد). بعد از پايان جنگ ايران كوشيد كه با كمك گرفتن از مهندسين خارجي برزگ كه از كشور خود رانده شده و يا بيكار بودند به توسعه فناوري موشكي خود بپردازد.برنامه موشكي ايران به سرعت پيش رفت و باعث حيرت جهانيان گشت. سوخت جامد پايه و شالوده اصلي استفاده از اين نوع سوخت موشك هاي عقاب و شاهين 2 بودند. ايران از اين فناوري به صورت سيتماتيك براي توليد توپخانه هاي صحرايي خود استفده كرد كه باعث ساخت توپخانه هاي گروه فجر,نازعات و زلزال گرديد.تلاش هاي اوليه به پشتوانه كمك هاي فني و تكنولوژيكي چين انجام شد.در همين راستا كارخانه هاي مونتاژ و توليد صنعتي زيادي در خلال سال هاي 1991 تا 1992 ايجاد شد.ايران با سرعتي باور نكردني از چين پيشي گرفت و در ساخت اين محصولات از كمك چين بي نياز گشت. سوخت مايع بعد از جنگ,ايران به ازمايش موشك هايي با سوخت مايع روي اورد از جمله موشك اسكاد-بي كه به وسيله مهندسي معكوس ساخته شده بود.نمونه بومي موشك اسكاد-بي به نام شهاب-1 شناخته ميشد كه دوباره طراحي و ساخته شده بود. بعد از شهاب 1 نوبت به شهاب 2 بود كه از روي موشك اسكاد-سي طراحي و توليد شده بود.اخرين موشك از اين گروه در حال حاضر موشك شهاب 3 است.تمامي اين برنامه ها با كمك هاي فني روسيه و كره شماي انجام شد.ايران طرح هاي زيادي را براي ساخت موشك هاي شهاب 4(موشكي براي حمل ماهواره),موشك شهاب 5 و شهاب 6 در دست اجرا دارد كه اطلاعات كمي از انها وجود دارد و شايد نوع 5 و 6 ان وجود خارجي نداشته باشند.طبق برخي گمانه زني ها ايران براي گسترس موشك هاي خود از موشك كره اي تيپدانگ 2 كه در چهارم جولاي سال 2006 ازمايش شد استفده ميكند(اينها همگي حدس و گمانه زني هايي است كه توسط سرويس هاي اطلاعاتي غربي بيان شده است). گروه موشك هاي تاكتيكي ايران
موشك فاتح-110: موشك فاتح-110 يكي از پيشرفته ترين موشك هاي بالستيك برد كوتاه است كه با دقتي 10 متري قدرت زيادي در نبرد هاي نزديك به نيروهاي مسلح ميبخشد.اين موشك بردي 200 كيلومتر در نوع اول و 250كيلومتري در نوع دوم دارد. -------------------------------------------------------------- موشك چند كلاهكه فجر 3: موشك چند كلاهكه فجر 3 ايران يك موشك پيشرفته بالستيك است.اين موشك به صورت بومي و با سوخت مايع گسترش داده شده است از برد اين موشك اطلاعاتي در دسترس نيست.اين موشك با توجه به چند كلاهكه بودن از قدرت تخريب بالا در حجم وسيعي برخوردار است.طبق برخي گمانه زني ها فجر 3 از كلاهكي 3 قسمته ساخته شده است. -------------------------------------------------------------- موشك شهاب 3: موشك شهاب 3 اولين موشك بالستيك ميان برد ايران است.مدل اول اين موشك كه با نام Shahab-3A شناخته ميشود بردي برابر 1300 كيلومتر را دارست.مدل بعدي اين موشك كه با نام Shahab-3B شناخته ميشود از كلاهكي سنگين تر بهره ميگيرد و توانايي هدف قرار دادن اهدافي در 2000 كيلومتري را داراست.نوع اخر اين موشك Shahab-3d ناميده ميشود كه بردي بين 2200 تا 3000 كيلومتر را داراست. ---------------------------------------------------------- موشك شهاب 4: از اين موشك اطلاعات زيادي در دسترس نيست.اين موشك در پيشبرد برنامه هاي فضايي ايران مورد استفاده قرار ميگيرد كه از سوخت مايع استفده ميكند و از موتوري 2 مرحله اي سود ميبرد. --------------------------------------------------------------------------- تقسيم بندي گروه هاي موشكي جمهوري اسلامي ايران: توپخانه صحرايي: ● فجر-2 ● فجر-3 ● فجر-5 ● فجر-27 ● عقاب موشك هاي بالستيك با برد كوتاه: ● سميد(توپخانه) ● تندر-69(توپخانه) ● شاهين2(توپخانه) ● نازعات(توپخانه) ●زلزال(توپخانه ●فاتح-110 ●صيغه موشك هاي بالستيك ميان برد: ● آر-17 ايي نسخه اي از موشك اسكاد- بي ● شهاب-1 ● شهاب-2 ● شهاب-3 ● فجر-3(چند كلاهكه) ● قدر-110 موشك هاي بالستيك برد بلند: ● شهاب-4(وضعيت نامعلوم) ● شهاب-5(وضعيت نامعلوم) ● شهاب-6(وضعيت نامعلوم) ------------------------------------------------------------------------ منبع: ● وكيپديا,فاس,گلوبال,ان تي اي ---------------------------------------------------- نويسنده: اميرحسام ملائي يگانه Copyrights©Moshaki-nezami.blogfa.comموضوعات مرتبط: تاریخچه موشکی ایران [ دوشنبه هشتم شهریور 1389 ] [ 2:54 قبل از ظهر ] [ علی ]
این گزارش توسط (استیون هیلدرث) متخصص دفاع
ملی بخش دفاع و تجارت امور خارجه ی آمریکا تهیه شده و در تاریخ سوم ژانویه
2007 در اختیار کنگره آمریکا قرار گرفته است.در این گزارش برنامه های
موشکی کره شمالی بررسی می گرد.
(استیون هیلدرث) در این گزارش می گوید : 40 در صد تولید ناخالص ملی کشور کره شمالی صرق بودجه ی نظامی می شود.کره شمالی در 6-5 ژولای 2006 پرتاب آزمایشی هفت موشک بالستیک را , انجام داده است.در میان این موشک ها می توان به تائپودونگ 2 نیز اشاره کرد که مدت کوتاهی پس از پرتاب , سقوط کرد.ظاهرا موشک هایی که تست آنها با موفقیت همراه بوده است موشک های کوتاه بردی بوده اند که ترکیبی از (اسکاد) و (نودانگ) می باشند. در اکتبر 2006 , کره شمالی آزمایش های زیر زمینی کم بازده هسته ای خود را , پیش برده است و اعلان کرده به دنیال استفاده از سرجنگی های اتمی بر روی موشک های بالستیک نیز می باشد , گرچه هیچ مدرکی دال بر انجام چنین کاری تاکنون به دست نیامده است.با همین بهانه , مقامات مسئول آمریکایی از کنگره درخواست کردند که با تاسیس یک سایت موشکی در اروپا موافقت نمایند چرا که کارشناسان معتقدند خطر موشکی کره شمالی اروپا را نیز تهدید می کند. برنامه های موشکی دوربرد و میان برد کره شمالی برنامه موشک (تائپودونگ-1) کره شمالی ادامه برنامه ی موشک برد متوسط (نودنگ) است که در سال 1980 آغاز شده بود.در اوایل دهه نود میلادی کره شمالی توسعه ی دو موشک بالستیک - که در غرب با نام های (تائپودونگ- 2) و (تائپودونگ-1) شناخته می شود - را آغاز کرده است.طراحی این دو موشک بر مبنای حمل سرجنگی با وزن 1500-1000 کیلوگرم و برد 2500-1500 کیلومتر برای (تائپودونگ-1) و برد 8000-4000 کیلومتر برای (تائپودونگ-2) انجام شده است.شوهاد نشان می دهد اولین نمونه این دو موشک , در سال 1995 یا 1996 ساخته شده اند.تا پایان سال 1999 تخمین شده می شود که کره شمالی یک تا ده موشک (تائپودونگ-1) و یک تا دو موشک (تائپودونگ-2) تولید کرده باشد. در سال 1998 اولین پرتاپ موشک (تائپودونگ-1) انجام پذیرفت.کره شمالی عنوان کرد هدف از پرتاب این موشک قرار دادن اولین ماهواره کره ای به نام (کوانگ می یانگ سونگ-1) در مدار بوده است.گزارش های (مرکز اطلاعات آمریکا) متذکر می شود که موشک (تائپودونگ-1) یک موشک دو مرحله ای است مرحله ی اول در 300 کیلومتری سایت پرتاب در آب های بین اللملی سقوط کرده است و مرحله ی دوم در فاصله ی 1646 کیلومتری در نزدیکی یکی از بنادر ژاپن. بررسی ها بیش تر داده های راداری مشخص کرده است که موشک (تائپودونگ-1) یک مرحله کوچک سوم سوخت جامد نیز دارد که احتمالا برای قرار دادن ماهواره در مدار طراحی شده است.آثار باقی مانده از مرحله سوم بیانگر آن است که این موشک به برد 4000 کیلومتر رسیده است.بعضی از تحلیل گران بر این باورند که موشک (تائپودونگ-1) قابلیت رسیدن به برد 5900 کیلومتر را نیز , دارد. وضعیت و فاصله ی شهرهای مختلف با کره شمالی برای هدف قرار دادن شهرهای مختلف آمریکا , کره شمالی باید به این بردها برسد: واشنگتن: 10700KM شیکاگو: 10000KM سان فرانسیسکو: 8600KM سیاتل: 7900KM هنولولو: 7100KM موشک (تائپودونگ-1) قابلیت هدفگیری پایگاه های نظامی آمریکا در گوام (3500 کیلومتر) اکیناوا و ژاپن را دارد.موشک (تائپودونگ-1) یک موشک دو مرحله ای است که موکش (نودونگ) به عنوان مرحله ی اول آن استفاده شده است و موشک (هواسونگ-6) که از خانواده ی موشک (اسکاد سی) می باشد به عنوان مرحله ی دوم.این موشک دو مرحله ای با این چیدمان , قابلیت حمل سرجنگی به وزن 1000-700 کیلوگرم تا فاصله 2500 کیلومتر را داراست , بنابراین ژاپن و اکیناوا با چنین موشکی قابل هدفگیری است.اگر وزن سرجنگی کم نماید قابلیت هدفگیری مرکز آمریکا نیز با این موشک , وجود دارد و سرجنگی به وزن 100 کیلوگرم , هر چند با دقت کم واشنگتن نیز قابل هدفگیری است. موشک (تائپودونگ-2) هنوز پرتاب موفق نداشته است.(تائپودونگ-2) یک موشک دو مرحله ای با طول 35 متر است.مرحله ای اول آن شباهت زیادی با مرحله ی اول آن شباهت زیادی با مرحله ی اول موشک (سی اس 2) و (سی اس 3) چینی دارد.مرحله دوم , بر اساس موشک (نودنگ) بنا شده است.این موشک با دو مرحله و سرجنگی 1000-700 کیلوگرم قابلیت رسیدن به اهدافی با فاصله 3750 کیلومتری را , دارد و اگر یک مرحله به آن اضافه شود و به یک موشک سه مرحله ای تبدیل شود , قابلیت رسیدن به اهدافی در فاصله 4300-4000 کیلومتری را , دارد و با سرجنگی سبک تر (1000-700 کیلوگرم) تا برد 6700 کیلومتر را در تیرس قرار می دهد.با این بردها می توان هاوائی و اهدافی در آمریکا را هدف قرار داد. گزارش شده است که در ژوئن 2006 موشک (تائپودونگ-2) در بندر شمال شرقی کره شمالی مونتاژ و سوخت مورد نیازش شارژ شده است و سپس در جولای 2006 این موشک پرتاب گردید و مدت 40 ثانیه کار کرد و در زمان کارکرد مرحله اول موشک , در آب ژاپن سقوط کرد. رویکرد کره شمالی در موشک های میان برد گزارش های متعددی حاکی است که کره شمالی گسترش حداقل دو مشوک میان برد می باشد اما هنوز تمامی منابع تایید نکرده اند که این موشک ها از خانواده ی (تائپودونگ-2) باشند بنابراین با نام (تائپودونگ-ایکس) از آن ها یاد می شود.آن چه مسلم است , این دو موشک مبتنی بر موشک زیردریایی (آر - 27) روسیه می باشد. کره شمالی (آر - 27) را در سال 1990 میلادی از روسیه خریداری نمود و با کمک کارشناسان روسی آن آن را ارتقاء داد.موشک (آر-27) از قدمتی چهل ساله برخوردار است و موتور آن در موشک های (نودونگ) و (اسکاد) استفاده شده است.مزیت مبنا قرار دادن این موشک در آن است که با توجه به داشتن تست های پرتاب موفق , مدل های توسعه یافته ی کره شمالی , دیگر نیازی به تست های متعدد زمینی و پرتاب ندارد و این صرفه جویی بزرگی در هزینه و زمن محسوب می شود. موشک های زمینی برد متوسط , در بازه ی 4000-2500 کیلومتر می باشند.مدل توسعه یافته ی موشک (آر-27) کره شمالی , 12 متر طول دارد که 2/4 متر بلندتر از (آر-27) روسی است.هر چند این موشک از نظر طولی کوتاه تر از (نودونگ) و (تائپودونگ-1) می باشد ولی برد آن بیش از این دو است و قابلیت هدفگیری بیش تر آسیا شرقی و پایگاه های نظامی آمریکا در گوام و اکیناوا را دارد.نمونه های اولیه ی مدل زمینی این مشوک , در سال 2000 میلادی ساخته شده است و ساخت اولیه لانچر آن در اواسط سال 2003 کامل شد. گزارش شده است که کره شمالی دو موشک جدید بر مینای موشک (آر-27) ساخته است , یکی از آنها با نام (یانگدوک-گان) و دیگری به نام (سانگ نام-نی) می باشد که برای انبار کردن آنها تونل های زیر زمینی مستحکمی بنا کرده است.در ژولای 2004 کارشناسان گزارش داده اند که این مراکز 80-70 درصد کامل شده اند. مدل های دریایی موشک میان برد مدل دریایی (آر-27) دارای دو نوع زیر دریایی و کشتی است که دارای بردی در حدود 2500 کیلومتر می باشند.کره شمالی به مدل های دریایی تمایل بیش تری دارد چرا که در به کارگیری آن ها علیه آمریکا , مزیت بیش تری دارد. در سپتامبر 1993 میلادی نیروی دریایی کره , 12 زیر دریایی مستعمل مدل روسی از انواع (فوکس تروت) و (گلف-2) را از یک شرکت ژاپنی خریداری کند.این زیر دریایی قابلیت حمل 3 موشک (اس اس ان-5) را دارا هستند.گفته می شود در زمان خریداری این زیردریایی , موشک ها و سامانه های (پایدارسازی) و (لوله پرتاب) موجود بوده است.برخی تحلیل گران بر این باورند که این تجهیزات در فهم طراحی موشک (آر-27) راهنمای خوبی برای کره شمالی بوده است و آن ها توانسته اند مدل دریایی این موشک را بدین وسیله توسعه دهند.با توجه به این که موشک های بالستیک پیشین کره شمالی , در دریا قابل استفاده نیستند , بیش تر کارشناسان معتقدند که این کشور نمی تواند مستقلا به تکنولوژی موشک های دریایی و زیر دریایی رسیده باشد. کره شمالی به تازگی توانسته است زیر دریایی (گلف-2) را به تجهیزات پرتاب موشک کره شمالی بالستیک مجهز نماید.هم چنین بر اساس برخی مشاهده ها , این احتمال وجود دارد که این کشور در تلاش برای به کارگیری تجهیزات پرتاب موشک , بر روی کشتی ها تجاری باشد. نویسنده گزارش (استیون هیلدرث) معتقد است , مخاطرات کره شمالی برای آمریکا در حال افزایش است.او می گوید (اگر موشک های جدید به راستی مدل های بهبود یافته موشک آر-27 روسی باشند , از دقت و برد بالایی در مقایسه با سایر موشک های کره شمالی برخوردار خواهند بود.) با این وصف می توان گفت توانمندی کره ی شمالی در زمینه موشک دریایی و زیر دریایی , هنوز دچار ابهام و شبهات زیادی است.  موضوعات مرتبط: رویکرد موشکی کره شمالی [ دوشنبه هشتم شهریور 1389 ] [ 2:52 قبل از ظهر ] [ علی ]
|
حمایت میکنیم
|
